Een lied ivm een oratie

 

Op de wijze: de meeste dromen van Marco Borsato

Steeds als ik je zie lopen,
dan zakt mijn mond een klein beetje open.
Eten, is waar ik aan moet denken
en je ogen die mij ‘verdenken’.
Door jou lopen wij steeds te kwijnen,
kunnen niet eten, de kilo’s verdwijnen.
Maar nu je lacht, lacht heel de wereld mee.

De oratie is een feit,
je bent nu eindelijk benoemt en dat werd tijd
Na heel hard werken is het voor elkaar,
je bent nu echt een hoogleraar.
En zeg nu ook: ‘Proud to be me!’
Ja, jij wordt nu bekroond als ‘n eet-ge-nie!

Geef een reactie